शेरबहादुर देउवा विरुद्ध राष्ट्रपतिको कार्यालय (२०७८)

Exam Snapshot

शेरबहादुर देउवा र अन्य विरुद्ध राष्ट्रपतिको कार्यालय र अन्य (२०७८) को मुद्दामा ५-सदस्यीय संवैधानिक इजलासले प्रतिनिधि सभाको दोस्रो विघटनलाई असंवैधानिक ठहर गर्दै बदर गरेको थियो। सर्वोच्च अदालतले नेपालको संविधानको धारा ७६(५) बमोजिम प्रतिनिधि सभा सदस्य (सांसद) हरूले दलको ह्विपभन्दा बाहिर गएर व्यक्तिगत हैसियतमा प्रधानमन्त्रीको उम्मेदवारलाई समर्थन गर्न सक्ने र यो व्यवस्था संसदलाई अकाल विघटनबाट बचाउने अन्तिम संवैधानिक संयन्त्र भएको सिद्धान्त प्रतिपादन गऱ्यो।

Core Concept

यस फैसलाले कार्यपालिकाको अधिकार, राष्ट्रपतिको स्वविवेकीय अधिकार र संसदीय सर्वोच्चताका सम्बन्धमा महत्वपूर्ण सिद्धान्तहरू स्थापित गरेको छ:

Nepal Law Anchors

Confusable Terms

अवधारणा धारा ७६(२) को सरकार धारा ७६(५) को सरकार
दाबी गर्ने पक्ष राजनीतिक दलहरू (गठबन्धन) प्रतिनिधि सभाको व्यक्तिगत सदस्य (व्यक्तिगत समर्थनमा)
दलीय ह्विपको प्रयोग पूर्ण रूपमा लागु हुने; दलको निर्णय अनिवार्य राष्ट्रपति समक्ष दाबी पेश गर्ने चरणमा ह्विप नलाग्ने
संवैधानिक चरण दोस्रो विकल्प (बहुमत प्राप्त दल असफल भएपछि) पाँचौँ तथा प्रतिनिधि सभा विघटन हुनु अघिको अन्तिम विकल्प

MCQ Traps

Example

तत्कालीन प्रधानमन्त्री के.पी. शर्मा ओलीले धारा ७६(३) बमोजिम विश्वासको मत प्राप्त गर्न नसकेपछि, राष्ट्रपतिले धारा ७६(५) बमोजिम सरकार गठनको दाबी पेश गर्न आह्वान गर्नुभयो। शेरबहादुर देउवाले विभिन्न दलका असन्तुष्ट सांसदहरू समेत गरी १४९ सांसदहरूको हस्ताक्षर सहित दाबी पेश गर्नुभयो। तर राष्ट्रपति भण्डारीले दलीय निर्णय र व्यक्तिगत हस्ताक्षर बाझिएको भन्दै उक्त दाबी अस्वीकार गरी धारा ७६(७) बमोजिम प्रतिनिधि सभा विघटन गर्नुभयो। सर्वोच्च अदालतले बहुमत सांसदहरूको भौतिक हस्ताक्षरलाई राष्ट्रपतिले नजरअन्दाज गर्न नमिल्ने ठहर गर्दै उक्त विघटन बदर गरिदियो।

Memory Hook

धारा ७६ को शृङ्खला यसरी सम्झिनुहोस्:

Quick Revision